Hola!
He tardat dies en tornar a escriure, sempre busques les paraules però mai les trobes, sempre pensant però no em parava a reflexar-ho... Quin ritme de vida!!!!
Sempre ho penso... val la pena? Els dies tenen 25 hores, els espais es redueixen, els universos es multipliquen i els silencis tornen a cridar. A vegades busco fer i ser, a vegades observar i sentir..
Quin és el meu equilibri? I de la gent que estimo? I de les meves aspiracions? No deixaré de pensar que aquest punt és una de les gràcies de la vida, trobar el punt mig entre la teva forma de ser, el que vols, el que volen, el que voldràs, el que vindrà i el que simplement serà...
Ultimament he descobert (i estic descobrint) unes persones increibles, estic visquent una experiència molt enriquidora a la universitat pel repte que em suposa, hem començat un projecte en l'educació amb aire de 'canviar el món', estic passant una época molt bona amb la Nira i em dona la sensació que en general vull més... Soc Feliç i vull continuar descobrint, vull continuar sentint i compartint noves experiències que no sé ni descriure... difícil d'entendre la contradicció, oi?
Cada dia és important!! No és un pes per a mi, és una oportunitat, sencillament sé que és una sort que tingui tant al meu abast i vull potenciar-ho al màxim... però exactament aquest fet és el que m'impedeix a vegades gaudir-ho del tot, és aquest fet el que m'impedeix sentar-me 5 minuts per deixar gaudir la meva ànima i escoltar el meu cor bategar, és aquest fet el que m'impedeix escriure davant l'ordinador per transmetre-ho en paraules...
Cada dia més, cada dia menys...
jueves 12 de noviembre de 2009
viernes 28 de agosto de 2009
Final Fantasy
Konichiwa nakamas! =)
Una de mis grandes aficiones desde pequeño son los video-juegos.. cuando era pequeño, uno de mis sueños era ser programador de estos... ahora lo he dejado como 'hobby'. =P
Sé que últimamente se han puesto en 'el ojo del huracán' ya que se critica su violencia y realismo.
Como cualquier cosa en la vida, el abuso es malo y tiene que haber una educación para utilizar este tipo de herramientas. En mi opinión, el mundo de las consolas y sus aplicaciones es un arte, un instrumento para crear, desarrollar y expresar. Utilizado con moderación e inteligencia despliega muchas capacidades humanas, más ahora con el 3D e internet. Estrategía, reflejos, compañerismo, imaginación, luchar por objetivos, perseverancia.. tiene muchas cosas positivas!!
Sinceramente yo creo que he aprendido muchísimo y estoy muy contento de seguir disfrutando con ellos, no me considero ni marginado ni antisocial, sé separar la ficción del mundo real y aprovecho para entretenerme con los amig@s puntualmente. Nos tenemos que fijar en estrategias como la de Nintendo, haciendo video-juegos educativos y para toda la familía, en la diversidad está la riqueza!
Alguien ha probado el Profesor Layton de NDS? Juego de puzzles genial, os reto a hacerlos todos! ;)
Este vídeo es un homenaje a una saga, 'Final Fantasy', que bajo mi parecer ha sido la mejor de toda la historia con una banda sonora que me encanta de OffSpring... espero que os guste!
Una de mis grandes aficiones desde pequeño son los video-juegos.. cuando era pequeño, uno de mis sueños era ser programador de estos... ahora lo he dejado como 'hobby'. =P
Sé que últimamente se han puesto en 'el ojo del huracán' ya que se critica su violencia y realismo.
Como cualquier cosa en la vida, el abuso es malo y tiene que haber una educación para utilizar este tipo de herramientas. En mi opinión, el mundo de las consolas y sus aplicaciones es un arte, un instrumento para crear, desarrollar y expresar. Utilizado con moderación e inteligencia despliega muchas capacidades humanas, más ahora con el 3D e internet. Estrategía, reflejos, compañerismo, imaginación, luchar por objetivos, perseverancia.. tiene muchas cosas positivas!!
Sinceramente yo creo que he aprendido muchísimo y estoy muy contento de seguir disfrutando con ellos, no me considero ni marginado ni antisocial, sé separar la ficción del mundo real y aprovecho para entretenerme con los amig@s puntualmente. Nos tenemos que fijar en estrategias como la de Nintendo, haciendo video-juegos educativos y para toda la familía, en la diversidad está la riqueza!
Alguien ha probado el Profesor Layton de NDS? Juego de puzzles genial, os reto a hacerlos todos! ;)
Este vídeo es un homenaje a una saga, 'Final Fantasy', que bajo mi parecer ha sido la mejor de toda la historia con una banda sonora que me encanta de OffSpring... espero que os guste!
miércoles 26 de agosto de 2009
Looking For Paradise
Hoooola!!
'Looking for paradaise' será el nuevo disco de Alejandro Sanz, en el que ha pedido a tod@s sus fans que le envíen un vídeo explicando que es el paraíso para ell@s.
Y eso es exactamente lo que he hecho! Hoy me apetece hacer algo alegre y por esa razón he elegido este tema, hoy quisiera saber resumir en unas pequeñas palabras algo que me hace muchísima ilusión: enseñar otra parte de mi. Acabo de asistir a uno de esos lugares que tan poco quiero y tan lejos siento, pero justo en estos momentos es cuando más afortunado me considero..
Cuando volvía a casa, no paraba de pensar en la vida, en los momentos que realmente sientes que vives con máxima intensidad, que tu corazón late, que tus sentidos acaparan cada uno de los sentimientos que hay a tu alrededor para hacer de un segundo el tesoro más bonito de tu alma..
'Looking for paradaise' será el nuevo disco de Alejandro Sanz, en el que ha pedido a tod@s sus fans que le envíen un vídeo explicando que es el paraíso para ell@s.
Y eso es exactamente lo que he hecho! Hoy me apetece hacer algo alegre y por esa razón he elegido este tema, hoy quisiera saber resumir en unas pequeñas palabras algo que me hace muchísima ilusión: enseñar otra parte de mi. Acabo de asistir a uno de esos lugares que tan poco quiero y tan lejos siento, pero justo en estos momentos es cuando más afortunado me considero..
Para mi el paraíso es ser aquí o allá, es disfrutar de cada instante de tu día, para transmitir emociones, compartirlas, escucharlas. Deleitarse de la suerte de nacer donde nacemos, de conocer a las maravillosas personas que conozco y sobretodo de aprender de la gente que me rodea...
Exacto! Eso es para mi el paraíso, cada un@ de ell@s, su felicidad, su sonrisa, sus ilusiones e incluso sus silencios, los increíbles proyectos que construimos y los que quedan por venir. Para mi el paraíso es mi pareja, sus ojos, sus labios, su amor, su complicidad, sus inquietudes..
para mi el paraíso es este momento, ahora..
Looking for paradise
Exacto! Eso es para mi el paraíso, cada un@ de ell@s, su felicidad, su sonrisa, sus ilusiones e incluso sus silencios, los increíbles proyectos que construimos y los que quedan por venir. Para mi el paraíso es mi pareja, sus ojos, sus labios, su amor, su complicidad, sus inquietudes..
para mi el paraíso es este momento, ahora..
Looking for paradise
Cuando volvía a casa, no paraba de pensar en la vida, en los momentos que realmente sientes que vives con máxima intensidad, que tu corazón late, que tus sentidos acaparan cada uno de los sentimientos que hay a tu alrededor para hacer de un segundo el tesoro más bonito de tu alma..
Etiquetas:
Looking for paradise
martes 18 de agosto de 2009
Home
Here it comes!
I just saw an incredible documentary called : 'Home'.

It's about our planet, its evolution and the analysis of the humanity's impact... Currently it's hard to see people concerned about their actions (including myself) , take part of the real responsability on the earth's balance.
I don't like fatalistic theories and neither the 'no matter' ones (there are many points of view), however this is very constructive one ... but please, just take 2 hours of your life to think about it...
Thanks to Marta for this moment!
I just saw an incredible documentary called : 'Home'.

It's about our planet, its evolution and the analysis of the humanity's impact... Currently it's hard to see people concerned about their actions (including myself) , take part of the real responsability on the earth's balance.
I don't like fatalistic theories and neither the 'no matter' ones (there are many points of view), however this is very constructive one ... but please, just take 2 hours of your life to think about it...
"No other future that we build together.. the whole earth"
Thanks to Marta for this moment!
Etiquetas:
Home
jueves 6 de agosto de 2009
Swing (Jazz I)
Salut! (Hola en Rumano =P)
Os ha pasado alguna vez que os gusta alguna cosa y no sabéis porque? A mi me pasa con el Jazz... no tengo ningún familiar que le agrade, ni amig@s, ni cercanos, tampoco ninguna serie que me influyera, ni libro, ni personaje conocido que le gustara!
Simplemente, un día lo escuché y me gustó... todo se tiene que decir, de saber, sé muy poco de Jazz, poquito a poquito voy escuchando más y más me va gustando... ayer fui a una exposición que hacían en el CCCB de Barcelona y exactamente hablaba de su historia, sus orígenes, su evolución, sus pinturas, el movimiento en general.
No voy a hacer de wikipedia, pero la verdad es que me enamoró, tiene una historia muy única, llena de sentimientos y lucha,es muy melódico y personal, a veces improvisado, a veces estructurado, con energía pero suave, con ritmo pero diferente.. siento que conecta con mi forma de ser y eso me basta!
En este vídeo se ve una final de 2006 de Lindy Hop (un tipo de Swing) con un ritmo frenético y una coreografías que me encantan!! Solo es una pequeñísima parte del mundo del Jazz (y de mi). Espero que os guste... ya me diréis!!
Os ha pasado alguna vez que os gusta alguna cosa y no sabéis porque? A mi me pasa con el Jazz... no tengo ningún familiar que le agrade, ni amig@s, ni cercanos, tampoco ninguna serie que me influyera, ni libro, ni personaje conocido que le gustara!
Simplemente, un día lo escuché y me gustó... todo se tiene que decir, de saber, sé muy poco de Jazz, poquito a poquito voy escuchando más y más me va gustando... ayer fui a una exposición que hacían en el CCCB de Barcelona y exactamente hablaba de su historia, sus orígenes, su evolución, sus pinturas, el movimiento en general.
No voy a hacer de wikipedia, pero la verdad es que me enamoró, tiene una historia muy única, llena de sentimientos y lucha,es muy melódico y personal, a veces improvisado, a veces estructurado, con energía pero suave, con ritmo pero diferente.. siento que conecta con mi forma de ser y eso me basta!
En este vídeo se ve una final de 2006 de Lindy Hop (un tipo de Swing) con un ritmo frenético y una coreografías que me encantan!! Solo es una pequeñísima parte del mundo del Jazz (y de mi). Espero que os guste... ya me diréis!!
domingo 2 de agosto de 2009
Impossible Is Nothing
Bona nit!
Hoy me apetece hablar de las limitaciones, o mejor dicho, de lo que podemos conseguir..
Cuando somos pequeños tenemos mucha capacidad para soñar, para jugar con la imaginación... que si astronauta, que si Peter Pan, ser el caballero/princesa del cuento o el superheroe/heroina del cómic favorito... también nos ilusionaba volar, un amor eterno, construir castillos con el Lego, llegar muy alto, ser capitán y navegar en pleno mar o llegar a las estrellas del cielo. Vosotr@s también sentíais lo mismo?
Cuando 'te haces grande' simplemente te dicen y te dices que tienes que ser 'realista', salen otros retos, otras responsabilidades y cada vez tienes menos sueños. Poquito a poquito entras en un espiral de conformismo ya que ves que en tu alrededor también existe y vas aplazando tus deseos 'cuando acabes esto y lo otro'... universidad, trabajo, coche, matrimonio, boda, hijos, hipoteca y un largo etc..
Y supongo que llegas a mayor, ya no te sientes con el tiempo, las fuerzas y las ganas para conseguirlo y echas la culpa a tu entorno ya que te fue muy difícil y las condiciones no te lo permitieron.
Pero realmente para que vale la pena vivir? Para soñar en un mañana que nunca llegará? Para hacer lo que otr@s hacen sin preguntarse el porque? El 'crecer' porque la sociedad como está montada no quiere a personas dispuestas a darlo todo por sus sueños?
Cuando me enseñaron este vídeo hace poco, tuve sentimientos mezclados , ya que aunque es una historia lejana y parece de cine, para mi es un ejemplo extremo de superación y de amor, fue un pequeño instante que me hizo recordar que 'nada es imposible' si te lo propones con toda el alma..
Hoy me apetece hablar de las limitaciones, o mejor dicho, de lo que podemos conseguir..
Cuando somos pequeños tenemos mucha capacidad para soñar, para jugar con la imaginación... que si astronauta, que si Peter Pan, ser el caballero/princesa del cuento o el superheroe/heroina del cómic favorito... también nos ilusionaba volar, un amor eterno, construir castillos con el Lego, llegar muy alto, ser capitán y navegar en pleno mar o llegar a las estrellas del cielo. Vosotr@s también sentíais lo mismo?
Cuando 'te haces grande' simplemente te dicen y te dices que tienes que ser 'realista', salen otros retos, otras responsabilidades y cada vez tienes menos sueños. Poquito a poquito entras en un espiral de conformismo ya que ves que en tu alrededor también existe y vas aplazando tus deseos 'cuando acabes esto y lo otro'... universidad, trabajo, coche, matrimonio, boda, hijos, hipoteca y un largo etc..
Y supongo que llegas a mayor, ya no te sientes con el tiempo, las fuerzas y las ganas para conseguirlo y echas la culpa a tu entorno ya que te fue muy difícil y las condiciones no te lo permitieron.
Pero realmente para que vale la pena vivir? Para soñar en un mañana que nunca llegará? Para hacer lo que otr@s hacen sin preguntarse el porque? El 'crecer' porque la sociedad como está montada no quiere a personas dispuestas a darlo todo por sus sueños?
Cuando me enseñaron este vídeo hace poco, tuve sentimientos mezclados , ya que aunque es una historia lejana y parece de cine, para mi es un ejemplo extremo de superación y de amor, fue un pequeño instante que me hizo recordar que 'nada es imposible' si te lo propones con toda el alma..
Etiquetas:
Impossible is nothing
jueves 30 de julio de 2009
Suscribirse a:
Entradas (Atom)